Zaloguj się:
» Przypomnienie hasła

Anthrax

Anthrax
28 lipca 2009 wejście: 19:00

Anthrax jest uważany za zespół odpowiedzialny za rozkwit speed oraz thrash metalu. Członkowie grupy byli także jedną z pierwszych formacji łączących metalowe dźwięki z hip-hopem, czego znakomitym przykładem była współpraca z Public Enemy na początku lat 90.Pierwszy skład grupy, której muzykę cechowały bardzo wyraźne wpływy hardcore punka tworzyli: John Connely (śpiew), Scott Ian (gitara), Dan Lilker (gitara), Paul Kahn (bas) i Dave Weiss (perkusja). W roku 1983 powstał materiał demo, a wkrótce potem pierwszy singiel „Soldiers Of Metal”. Niedługo potem zespół zasilił Dan Spitz, a Dan Lilker zamienił gitarę na bas. Debiutancką płytę „Fistful of Metal”(1984) Anthrax nagrał dla Megaforce Records już z nowymi muzykami: wokalistą Neilem Turbinem i perkusistą Charliem Benante. Wkrótce potem grupa odbyła wspólną trasę m.in. u boku Metalliki. Kolejne zmiany personalne nie przeszkodziły w rozwoju kariery grupy. W miejsce Linkera i Turbina przyszli Matt Fallon (bas) i Joey Belladonna (śpiew). Z nimi Anthrax wydał maksisingiel „Armed and Dangerous” (1985). Po podpisaniu kontraktu z Island Records na rynku ukazał się kolejny singiel „Madhouse” zapowiadający album „Spreading the Disease” (1985). W marcu 1987 roku, już z nowym basistą Frankiem Bello, Anthrax wydał swoją trzecią płytę „Among The Living”, poprzedzoną singlem „I'm The Law”. Album został zadedykowany pamięci Cliffa Burtona, zmarłego tragicznie basisty grupy Metallica i osiągnął status złotej płyty. Jako headliner Anthrax wyruszył z Metal Church we wspólną trasę po Europie i Japonii, zagrał również tournee w USA jako support grupy Kiss.Kolejny album „State Of Euphoria” ukazał się w roku 1988. Już po trzech miesiącach uzyskał status złotej płyty, a grupa odbyła serię koncertów w ramach trasy „Road To Euphoria” u boku Living Colour. Po niespełna 2 latach (1990) do sklepów trafiła płyta „Persistence of Time”, zaliczana obok albumów „Rust In Peace” (Megadeth), „Souls of Black” (Testament) i „Seasons in the Abyss” Slayera do nurtu „technicznego thrashu”. W międzyczasie, podczas sesji nagraniowej muzycy przeżyli pożar i trzęsienie ziemi. Zespól nie zaniedbał swoich fanów, którzy mogli podziwiać Anthrax na żywo podczas trasy z Iron Maiden (No Prayer On The Road Tour) oraz tournee „Clash Of The Titans” m.in. z Slayer, Megadeth i Alice In Chains.W 1991 roku wydany został minialbum „Attack Of The Killer B`s” zawierający utwory ze stron B singli, covery i inne, trudno dostępne nagrania. Produkcja osiągnęła status złotej płyty. W 1992 roku, w miejsce Belladonny do zespołu dołączył nowy wokalista - John Bush (ex-Armored Saint), z którym rok później Anthrax nagrał album „Sound Of The White Noise”. Płyta osiągnęła najwyższe w historii grupy miejsce (#7) na liście Billboard 200. W 1994 ukazał się z kolei pierwszy album koncertowy „Live: The Island Years”.Płyta „Stomp 442” (1995) zostala nagrana już bez Dana Spitza. W sesji wziął natomiast gościnnie udział Dimebag Darrell z Pantery. Wkrótce potem, opuściwszy wytwórnię Elektra, grupa zbudowała w Nowym Jorku własne studio nagrań. Kolejna płyta studyjna ukazała się na rynku dopiero po trzech latach – w roku 1998. „Volume 8 - The Threat Is Real” zawierała 14 utworów, jednak nie odniosła spodziewanego sukcesu. Wkrótce potem pojawił się materiał „Return of the Killer A's”, zawierający różne wersje utworów wydanych na albumach studyjnych.W 2001 roku, w związku z zagrożeniem terrorystycznym i zatruciami wąglikiem w USA, zespół próbowano zmusić do zmiany nazwy (z ang. anthrax to wąglik).W 2003 roku Anthrax wydał album „We've Come For You All”, z nowym, stałym gitarzystą Robem Caggiano. Gitarowe solówki do dwóch utworów („Strap It On” i „Cadillac Rock Box”) nagrał ponownie Dimebag Darrell. Dwa lata później (2005) grupa powróciła jednak do klasycznego składu (Joey Belladonna, Frank Bello, Charlie Benante, Scott Ian, Dan Spitz).